TheAgenda - Tips van redacteuren

TheReview - Terminator Salvation

2009-05-20T14:16:00.000-07:00

Terminator Salvation komt 3 juni uit in de Nederlandse bioscopen. De redactie van TheAgenda mocht bij de persrelease zijn en maken de balans op.

De Terminator films mogen best beschouwd worden als ware science fiction filmklassiekers. Daarbij rekenen we "Terminator 3: Rise of the Machines" er even niet bij. Die herhalingsoefening vergeten we liever even. Maar Terminator 1 en vooral Terminator 2 met "Arnold Schwarzenegger" en "Linda Hamilton" horen thuis in de DVD collectie van Sci-fi freaks.

"Terminator Salvation" is de eerste film uit een nieuwe filmreeks over de post-apocalyptische toekomst en de leider van het verzet: John Connor. Connor wordt gespeeld door "Christian Bale", onder meer bekend van de nieuwste Batman films en "American Psycho".

Het is inmiddels 2018 en Judgement Day heeft inmiddels plaatsgevonden. John Connor is inmiddels volwassen geworden. Hij is nog niet de leider van het verzet maar wordt door velen wel gezien als een profeet. De komst van Marcus Wright ("Sam Worthington") veranderd de toekomstvisie van Connor volledig. Marcus Wright heeft geen herinneringen nadat hij in 2003 de doodstraf kreeg en heeft dus geen weet van de huidige gebeurtenissen. John Connor weet niet wie hij is en of hij is te vertrouwen.

Wat volgt is een visueel zeer aantrekkelijke actiefilm waarbij de neerstortende helikopters, diverse robots en kogels je om de oren vliegen. Het is echter lastig om te bepalen waar het verhaal heen gaat. De film begint met twee losse verhaallijnen waarbij Connor en Wright los van elkaar gevolgd worden.

Het duurt dan even voordat het verhaal zich verduidelijkt: het blijft het eerste uur vooral hangen op de spectaculaire actie. Daarbij worden explosies van Michael Bay-achtige proporties niet geschuwd. In het tweede deel van de film gaat het plot meer een rol spelen en wordt alles een stuk duidelijk. Dan zien we nog een kleine cameo van Arnold Schwarzenegger.

Aan het einde van de film kunnen we concluderen dat we een zeer vermakelijke en spectaculaire actiefilm hebben gezien. De psychologische verdieping zoals we bijvoorbeeld in de nieuwste Batman films zagen blijft helaas wat achterwege. Desalniettemin is dit verplichte kost voor degene die opgroeide met de originele Terminator films.

TheReview: Lily Allen - It's Not Me, It's You

2009-04-28T03:00:00.001-07:00

Het tweede album van Lily Allen is inmiddels al een tijdje uit en de singles The Fear en Fuck You worden grijsgedraaid op de radio. Op het album vinden we nog meer nummers met vooral stevige teksten.

Het tweede album van Lily Allen kenmerkt zich muzikaal gezien door eenvoudige dansbare popsongs. Het album kent een typische, electro-pop sound die consistent over het hele album wordt vastgehouden. Daardoor kent het album weliswaar een goede eenheid maar af en toe is het ook meer van hetzelfde.

Dit album moet zijn kracht vooral hebben van de teksten van Allen. De teksten zijn cynisch, grappig en direct. De single Fuck You deed dit natuurlijk al vermoeden maar de rest van de teksten liegen er ook niet om. Zo is de tekst van 'Him' een parel.
Het nummer over God bevat teksten als:

Do you think He's any good at rembering people's names? Do you think He's ever taken smack or cocaine? In don't imagine He's ever been suicidal. His favorite band is Creedence Clearwater Revival.

Als je dit in combinatie hoort met het upbeat arrangement geeft dat meteen een lach om je gezicht.
De rest van het album gaat op deze voet verder: op het eerste gezicht lijkt het album wat voorbij te kabbelen maar als je goed naar de teksten luistert valt alles op zijn plek.

Tracklist:

1.Everyone's at it
2.The Fear
3.Not Fair
4.22
5.I Could Say
6.Back To The Start
7.Never Gonna Happen
8.Fuck You
9.Who'd Have Known
10.Chinese
11.Him

TheReview: Winne - Zonder Strijd

2009-04-28T02:40:00.001-07:00

Het album van de Rotterdamse rapper was ongetwijfeld een van de meest geanticipeerde hiphopalbums van de laatste drie jaar. De fans van de man hebben er lang op moeten wachten en na veel uitstellen is het dan eindelijk zover.

Winne bekend met tracks Top 3 MC en Pomp die Shit. Harde tracks waarbij Winne vol vuur spitte over harde beats. Later zagen we hem als gastrapper op albums van onder andere Extince, Opgezwolle en U-niq.

Als men het debuutalbum van Winne opzet, hoort men meteen een andere Winne. Een ingetogen rapper op soulvolle beats van onder andere Concrete is misschien niet wat diezelfde fans hadden verwacht.

Ikzelf ben van mening dat deze stijl juist goed past bij Winne. Winne heeft vette storystelling tracks als Crime Passionel en Rood. Hij blijkt daarmee de luisteraar in een verhaal te kunnen trekken en zo een boeiend nummer neer te kunnen zetten.

Helaas is de behoefte aan banger toch wel groot. Aan het eind van het album vinden we dan ook de Geef Acht Remix met half Rotterdam op de mic. Meer van zulke harde tracks hadden het album misschien iets afwisselender gemaakt.

Door de rustige sound van het album moet het echt groeien voor de luisteraar. Na verloop tijd wordt het album steeds sterker: favoriete tracks ontstaan, de boodschap wordt helderder.

Winne Zonder Strijd is niet hét hiphopalbum maar zeker de moeite waard. Soms is het allemaal iets te emotioneel en te melancholisch. Toch staan er zeker zeer sterke tracks op dit album.

Tracklist:
01. Intro
02. W.I.N.N.E.
03. Wat Echt Is ft. Laise
04. Lotgenoot
05. Crime Passionel ft. Dick Klees
06. Winne Zonder Strijd
07. Binnenvetter
08. Alles Wat Ik Wil ft. GMB
09. Zegevieren ft. Feis
10. Wandel Met Me Mee
11. Rood
12. Luidsprekers ft. A & C
13. Doe Alsof Je Weet! (Eckte Eckte) ft. Shy Rock
14. Geef 8 (Remix) ft. Eddy Ra, U-Niq, Lotto, Crimson, Alex, Alee Rock, Millz & Feis

TheReview: Groezrock 2009

2009-04-20T04:02:00.000-07:00

Het Belgische Groezrock vond het afgelopen weekend voor de 18e keer plaats. Met een sterke line-up en lekker weer beloofde het een goed feest te worden voor punk- en hardcoreliefhebbers.

Het festival, dat vanuit Nederland redelijk snel te bereiken is, kent een ontspannen sfeer. Nergens sta je lang in de rij: niet bij de ingang, niet bij de camping, niet bij de bars. Dit is een van de grote voordelen van dit festival!

Op het festival was het facilitiair gezien sowieso dik in orde. Zo was er veel verschillende keus in voedsel. Er was zelfs varken aan het spit verkrijgbaar!

De eerste band die ik zie is Emery. Helaas arriveer ik aan het einde van de set waardoor ik maar twee nummers krijg te horen. Het klonk in ieder geval veelbelovend. Dan is het de beurt aan This Is A Standoff. De band weet indruk te maken met hun technische, Strung Out achtige punkrock. De Canadese band krijgt het publiek mee: de stagedivers vliegen met grote regelmaat het publiek in (ja dat mag nog in België).

Tijd om de rest van het festivalterrein maar eens checken. Er is een grote markt met kraampjes met platen, shirts en meer goodies. Een mooie plek om wat vinyl te checken om een shirtje te halen.

De volgende band die ik zie zijn The Aquabats. De mafkezen met hun blauwe pakjes weten het publiek te vermaken met hun aprte superhelden show maar muzikaal is eigenlijk niet zo boeiend. Na drie nummers geloof ik het wel weer en besluit wat biertjes te drinken. Dan zie ik de show van Belgische hardcore band True Colors. De Belgen weten niet te overtuigen. De korte nummers lijken soms wat als los zand aan elkaar te hangen.

Next up zijn de Vandals. De band bestaat al sinds 1980 maar rocken nog steeds erg hard. De band speelt hypersnel waarbij vooral drummer Josh Freese maar eens bewijst waarom hij voor zoveel projecten gevraagd wordt. De drummer vormt de strakke backbone van de band met supervette fills.

We blijven bij het hoofdpodium en zien de Zweedse band No Fun At All. De band is sinds kort weer bij elkaar en heeft zelfs een nieuw album uit. De band heeft niet al te best geluid: dat heeft ook wel wat want daardoor klinken de Zweden zoals hun eerste albums ook klonken. The Vandals bewezen dat leeftijd geen probleem hoeft te zijn om te rocken. De zanger van No Fun At All bewijst echter het tegendeel. Hij staat voornamelijk stil achter zijn microfoonstandaard en maakt niet echt contact met het publiek. Gelukkig speelt de band wel fijn favoriete tracks: 'Catch Me Running Round', 'Beat Em Down', 'Master Cellebrator' en 'Out of Bounds'

We blijven bij het hoofdpodium en daar staan de Get Up Kids. Laat ik maar zeggen dat ik geen fan ben van deze band en het na dit optreden ook niet zo worden. Nee dan Rise Against: deze gasten rocken de pan uit! Zanger Tim McIllrath heeft een lekker rauwe stem en de band speelt strak.

Dan is het de beurt aan NOFX. De band brengt volgende week hun 12e album uit en nog blijkt de band relevant. De band speelt een combinatie van hun hits en nieuw werk. Daarbij komt ook wat obscuurder materiaal aan bod wat niet veel mensen kennen (Arming the Proletariat With Potato Guns). De band heeft maar een uur de tijd en gelukkig vullen ze tijd voornamelijk met muziek. Uiteraard mogen de komische intermezzo's van Fat Mike en El Hefe niet ontbreken. Als de band klaar is komt de crew meteen het podium op om spullen op te ruimen. Althans zo lijkt het: ondertussen klinkt een vrolijk musical liedje en band en crew dansen op het stukje. Het begint rommelig maar dan blijkt opeens dat het ingestudeerd en de band en crew vormen een punkrock dansgroep wat op luid gejuich kan rekenen.

Dan is het toch echt afgelopen. Belgie mag trots zijn op zo'n mooi festival.

NOS Studio Sport 50 jaar

2009-02-11T07:48:00.000-08:00

In 2009 bestaat NOS Studio Sport 50 jaar. Het jubileumjaar start op 13 februari met de tentoonstelling ‘50 jaar Studio Sport in Beeld’ bij Beeld en Geluid op het Mediapark in Hilversum.

In de tentoonstelling staat “kijken, beleven én doen” centraal. Bezoekers zien legendarische sportmomenten, kunnen een wedstrijd regisseren of hun favoriete sporters live ontmoeten.

Als er één programma op de Nederlandse televisiezender een begrip is, dan is het Studio Sport. Op 5 april 1959 werd voor het eerst Sport in Beeld − het latere NOS Studio Sport − uitgezonden.

In het filmprogramma Mijn Studio Sport Top 10 vertelt je favoriete sporter welke momenten uit de sport het meeste indruk hebben gemaakt op hem of haar. Een programma volgens de bekende formule van Zomergasten, gepresenteerd door presentatoren en commentatoren van Studio Sport.

Daarnaast is er een ‘achter de schermen van Studio Sport’, waarbij je een kijkje neemt in de keuken van Nederlands best bekeken sportmagazine.

En tenslotte zijn er in de weekends en vakantieperiodes ‘meet-and-greets’ met presentatoren, verslaggevers en sporters, aangevuld met speciale clinics waarin bekende sporters je tips en trucs bijbrengen.

Elke week staat in het teken van een bepaalde sport zoals schaatsen, wielrennen en voetbal. De tentoonstelling is tussen 13 februari en 10 mei 2009 te zien bij Beeld en Geluid in Hilversum.

Yvette Gumbs

Tips voor het weekend!

2009-01-15T05:36:00.000-08:00

Theater

Paul Ruvens afstudeerfilm 'De tranen van Maria Machita' was in 1991 meteen goed voor een Gouden Kalf als beste korte film. Frank Roumen heeft de film nu voor theatergroep Troost bewerkt tot een muziektheatervoorstelling.

In deze versie speelt het verhaal zich af in een psychiatrische kliniek. Patiënt Maria Machita heeft TBS gekregen. De psychiater heeft de opdracht haar nader te onderzoeken. Maria moet haar verhaal vertellen. Al pratende verdwijnt ze in een hallucinerende draaikolk van fantasie en werkelijkheid. Is het vreemd dat met zoveel drama in haar leven ze niet meer helder ziet en af en toe denkt dat de psychiater Achmed is, of dat ze de chef-arts aanziet voor haar vader?

17 januari, 20.00. Theater Vrijburcht, J.O. Vaillantlaan 159, Amsterdam. Zie voor de complete speellijst http://www.theatergroeptroost.nl

Lezing

De gestyleerde dierfiguren van de Ordos Cultuur vormen een rijke inspiratiebron voor veel hedendaagse beeldend kunstenaars, maar de Ordos Cultuur zelf is voor velen een grote onbekende. Het ruige woestijn- en steppegebied Ordos in Mongolië, dat zich via Siberië uitstrekt tot aan de Zwarte Zee, wordt in het eerste millennium voor Christus bewoond door nomaden. Kenmerkend voor deze nomaden zijn de draagbare bronzen objecten, zoals dolken, gordelbeslag en ornamenten, waarmee zij hun kleding en paardentuig versieren.

Zondag 18 januari is er een lezing door dr H.L.M. Defoer, vm. directeur van Museum Catharijneconvent te Utrecht. Defoer geldt als expert op het terrein van de Ordos Cultuur. Enkele van de opvallende en bijzonder plastisch – bijna modern – gestyleerde dierfiguren, kenmerkend voor de Ordos Cultuur, zijn te zien in de expositie 'Azië uit het hart gegrepen'.

18 januari, 15.00. Museum Geelvinck Hinlopen Huis. Zie voor meer informatie http://geelvinckhinlopenhuis.museum/

Fashion expo

Kunsthal Rotterdam presenteert in de expositie Fair Fashion de vijftig mooiste modeontwerpen die zijn voortgekomen uit een ontwerpwedstrijd van de Duitse organisatie Welthungerhilfe.

Deze charitatieve organisatie vroeg jong talent outfits te ontwerpen met bijzondere stoffen uit Afrika, Latijns-Amerika en Azië.

Het resultaat is een verrassende collectie innovatieve creaties met originele snit, spannende details en ongewone stoffen. Met de wedstrijd wil Welthungerhilfe de ogen openen voor de problematiek, maar vooral ook de mogelijkheden van ontwikkelingslanden.

t/m 15 maart, Kunsthal Rotterdam, Westzeedijk 341, Rotterdam. Zie voor meer informatie www.kunsthal.nl

TheReview: Silence is Sexy - This Ain't Hollywood

2008-09-24T05:34:00.001-07:00

De Utrechtse band Silence is Sexy presenteert 26 september haar nieuwe album in Tivoli de Helling. TheAgenda mocht al naar het album luisteren.

Silence is Sexy weet de aandacht wel naar zich toe te trekken. Zo werd onlangs bekend dat ze de eerste band zijn die hun volledige album aanbied via torrentsite Mininova. Daarnaast kan je album geheel downloaden van de SiS website.

De band trekt ook de aandacht met het prachtige artwork van het album: dit is een duidelijke reden om juist een fysiek exemplaar te bestellen. Het boekje bevat naast alle teksten prachtige foto's.

Dan de muziek: het album heet niet voor niets Original Score for This Ain't Hollywood. De muziek van Silence is Sexy is dan ook filmisch te noemen en maakt gebruik van mooie soundscapes. De introductie van Frank Boeijen (the Gathering) als toetsenist heeft hier ongetwijfeld aan bijgedragen. De muziek doet hierdoor denken aan Editors met een vleugje Radiohead.

Bij Silence is Sexy was de zang wel eens een zwak punt. Op dit album is daar veel minder te merken. De zang is hoorbaar verbeterd.

Op zich is dit een goed album. Wel mag het album wat meer rocken. Het openingsnummer 'Come Back To You' voldoet aan deze eis maar aan het eind van het album zakt het tempo wel wat in.

Al met al scoort Silence is Sexy een dikke voldoende. Ze mogen trots zijn op hun tweede album.

TheReview: opening Luxor Live

2008-09-11T05:42:00.000-07:00

Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover. Het nieuwe podium van Arnhem, Luxor Live, ging open. Met een spectaculair feest werd het podium gepresenteerd.

Bij binnenkomst valt meteen op dat Luxor Live een heel erg mooie zaal is. Het prachtige plafond is voorzien van talloze lichtjes die als een geheel bediend kunnen worden. Dit is een feature die je nergens anders ziet.

Het feest begint met een presentatie door twee heren die expres knullig willen doen. Dit kan leuk zijn, maar in dit geval is dat niet zo. We krijgen te horen dat we diverse sprekers te zien krijgen, een animatie-film en een optreden van de band World/Inferno Friendship Society.

De animatie-film, genaamd The Phantom of the Cinema is een boeiende animatie-film waarin oude archiefbeelden van Luxor zijn gebruikt. De film is onderhoudend maar niet iedereen lijkt het te begrijpen.

Daarna is de Amerikaanse band World/Inferno Friendship Society aan de beurt. De band speelt een theatrale mix van caberet, punk, ska en klezmer. Het concert is een groot verhaal gebaseerd op het leven van Peter Lorre.

Dan komt het grootste manco van Luxor Live naar boven. Het geluid in de zaal is alle behalve optimaal. Volgens dit artikel wordt daar aan gewerkt. Jammer dat het geluid nu nog niet in orde is want de band is echt de moeite waard maar het concept van het optreden valt een beetje in het water.

Al met al kan men zeggen dat als het geluid in Luxor Live wordt verbeterd dat je misschien wel de mooiste popzaal van Nederland in Arnhem kan vinden. De komende maanden is de line-up van de zaal ook dik in orde. Daarmee voorspel ik een goede toekomst voor deze zaal.

Catwalk training voor niet-modellen

2008-08-18T09:26:00.000-07:00

Tijdens de tentoonstelling ikikik! bij Mediamatic geeft ex-model Kim Vos Catwalk trainingen 'not just for models'. In een middag leert ze deelnemers op een speelse manier werken met hun lijf en looks.

Niet alleen voor modellen, maar voor iedereen die er goed uit wil zien. Of het nou op de catwalk, het internet of de straat is.

Kim Vos leert je naar jezelf kijken; hoe kom je over, waar ligt je kracht? Ze helpt je om recht te staan en te lopen. Na een analyse hoe je beweegt ga je oefenen op de catwalk van de tentoonstelling ikikik!

ikikiki! gaat over doe het zelf mode en publiceren op internet. Met steun van Andrea Crews, het Parijse modecollectief, dat mode maakt uit tweedehands kleding.

Naast de catwalk trainingen kun je een workshop volgen waarin je met enkele Andrea Crews technieken in een paar uur zelf een nieuwe outfit maakt.

In Mediamatic Amsterdam op 23 augustus/ 3 september en 13 september 2008
Entree 25 euro

Tip: Flowercarpet

2008-08-15T02:30:00.000-07:00

In het weekend van 15 augustus kunt u op de Grote Markt in Brussel wel heel iets bijzonders zien: Daar wordt een enorm tapijt van Bloemen neergelegd.

Deze zomer is haar prachtige bloementapijt geïnspireerd op Franse motieven uit de achttiende eeuw.

TheReview: Welcome to the Future 2008

2008-08-04T04:07:00.000-07:00

Van 12.00 uur ’s middags tot middernacht was er muziek op vier podia, waarin alle eigentijdse techno, van de klassieke Detroit-stijl tot de nieuwste minimal vertegenwoordigd was.

Het eerste wat ons opviel was het charme en opzet van het festival. Fleurige decors en een gemoedelijke sfeer straalden ons tegemoet. Woodstock goes techno, beschilderde caravans die dienden als cocktailbars en wigwams her en der.

Het terrein was verdeeld in vijf podia: Mainstage, Backyard, Circus, Techno en Future. De Canadees Marc Houle zette de tent op zijn kop met een daverende set. Hij kreeg de tent zover dat ze op de grond gingen hurken om op een gegeven moment gezamenlijk met z'n allen omhoog te springen op zijn beats.

Na een paar rondjes, bleven we bij de Future stage hangen, waar onder andere ZoëXenia en de Duitse Mathias Kaden opzwepende sets weggaven. Opvallend aan de programmering was het hoge gehalte Nederlanse dj's als Bart Skils, 2000 and One, Michel de Hey en Mesjokke Dj's.

De opzet van de faciliteiten was ook een pluspunt, genoeg toiletpunten zodat je geen ellenlange rijen had zoals bij vele festivals, barpunten op loopafstanden van de diverse podia, en eetpunten met een variatie aan producten, ook aan de gezonde mens was gedacht. Klein minpuntje was dat sommige barmedewerkers wat efficiënter zouden kunnen zijn achter de bar.

Ook de regen die s'avonds viel, kon de pret niet drukken. Hup, regenponcho aan en door dansen maar. Ook het aanwezige publiek was vol lof over het festival. De woorden kleinschalig en gemoedelijk klonken bij navraag veelvuldig.

Al met al complimenten voor de organisatoren. Voor de tweede achtereenvolgende jaar is het hun gelukt een festival neer te zetten gebaseerd op kleinschaligheid, gezelligheid en als hoofdmoot techno. Op naar volgend jaar!

Tip: Open dag FC Zwolle

2008-07-30T08:23:00.000-07:00

Op de eerste zaterdag van augustus, is het FC Zwolle stadion ‘the place to be’ in Zwolle. Zoals altijd zijn er op de Open Dag verscheidene attracties en bezienswaardigheden voor jong en oud, voor elk wat wils.

De hele middag is er vertier met allerlei spelletjes en luchtkussens, waaraan iedereen vrij kan deelnemen. Daarnaast kan de nieuwste kleding van FC Zwolle bemachtigd worden, maar ook oude tenues worden deze dag verkocht.

Het belooft dus een fantastische dag te worden. En niet in de minste plaats omdat het spectaculaire evenement voor het eerst in het nieuwe stadion van FC Zwolle wordt gehouden.

Er kan dus zelfs een kijkje genomen worden in het nieuwe hoofdgebouw van de club!

De dag wordt afgesloten met de spelerspresentatie van het eerste elftal van FC Zwolle voor het seizoen 2008-2009. De afsluiter, maar het hoogtepunt van de dag.

TheReview: Coldplay - Vida La Vida

2008-07-30T07:49:00.000-07:00

Coldplay bracht onlangs haar vierde album uit: Viva La Vida or Death And All His Friends.

Dit album is al een tijdje uit en de singles ' Violet Hill' en 'Viva La Vida' worden veelvuldig op de radio gedraaid. Deze singles geven samen een goed beeld van het totale album weer.

Het meest opvallende van dit album is dat het erg naar Coldplay klinkt zonder in cliché's te vallen. Chris Martin en de mannen hebben een manier gevonden om de Coldplay sound opnieuw uit te vinden. Dit is waarschijnlijk voor een groot deel te danken aan producer Brian Eno die al eerder met onder andere U2 samenwerkte.

Het resultaat zijn mooie liedjes die worden voorzien van orkestrale bombast die nergens gaat vervelen. Met een compacte 45 minuten heeft 'Coldplay' een zeer fraaie plaat afgeleverd.

TheReview: Roffest 2008

2008-07-23T02:59:00.000-07:00

De tijd dat hiphop feesten alleen in underground tenten werd georganiseerd lijkt definitief voorbij. In Utrecht werd er een hiphop festival georganiseerd met alleen maar Nederlandse artiesten. TheAgenda was erbij en maakt de balans op.

Het festival werd gehouden op het terrein van the Paperdome. De organisatie had het goed voor elkaar door een bus te regelen vanaf het Centraal Station. Goed bezig!
Bij aankomst rond 14.30 hebben we net "Diggy Dex" op het mainstage gemist. Dat geeft ons mooi de tijd om het terrein te checken. Wat we zien is een groot terrein waar alle hiphop elementen vertegenwoordigd zijn: rap, DJ, graffiti en breakdance. Helaas is het alles behalve druk en het weer werkt ook niet mee: het is druilerig en het lijkt nog wat vroeg voor een goed feest.

De eerste act die we zien is het Nijmeegse "Overtref". De rapper geeft een goede show weg waarbij de goede teksten opvallen. Het geluid bevalt prima, op het podium lijken ze er minder tevreden over. De volgende act is de 'Keynote Speakers' op het hoofdpodium. Hoewel deze act mij op CD nooit kan boeien weet de groep live wel te overtuigen. De groep geeft een zeer strakke show weg. Ook complimenten hier aan de geluidsman: zelden was het geluid bij hiphop shows zo goed.

Dan is het alweer tijd voor "Manu". Het weer is inmiddels opgeklaard maar het is nog steeds niet echt druk op het festival. Daardoor komt het optreden van Manu niet echt over. Als je om 16.00 met 25 man naar Manu staat te kijken is het toch een ander verhaal als je 's avonds in een volle 013 naar een show van de beste man kijkt.

We laten de mainstage voor wat het is en we gaan naar de breakdance battles kijken. Verdeeld over meerdere rondes laten verschillende crews hun skills zien waarbij een jury bepaalt wie er wint. Het gaat er hard aan toe en de vette moves vliegen om je oren. De winnende crew pakt 600 euro en mag terugkijken op een vette show.

We beginnen inmiddels honger te krijgen en daar schiet de organisatie te kort. Er zijn broodjes en wraps te halen: deze smaken prima maar het is te weinig om je honger goed te stillen. De volgende keer zou een ouderwetse friettent niet misstaan.

Dan is het de beurt aan 'La Melodia'. Producer I.N.T. En rapper Melodee geven een prima show weg. Wel beginnen de herhalingen in de refreinen een beetje voorspelbaar te worden. Al met al een goede show. Daarna is de beurt aan Tim Beumers. De tijd van harde battle tracks lijkt nu definitief voorbij want "Tim" geeft vooral rustige tracks weg.

Dan is het weer de beurt aan het weer: het begint keihard te regenen en we blijven binnen zitten in de breakdance tent. Daardoor missen we het optreden van "GMB". Naar het schijnt was het optreden erg goed maar pin ons er niet op vast!

Het is inmiddels donker en het begint eindelijk druk te worden. Blaxtar is de volgende act op de mainstage. De show van Blax is erg solide en een van de beste shows die ik van Blax heb gezien. Ook is de volledige Randamie familie aanwezig: O-Dog, Dinopha en Typhoon geven allemaal acte de presence.

De laatste hoofdact is Sticks en Rico. De mannen zijn live altijd de moeite waard. We horen oud Opgezwolle materiaal maar ook nieuwe tracks die we nog niet eerder horen. Ook komt Typhoon nog langs voor een track.

Dan is het feest na 10 uur hiphop voorbij. Een erg geslaagd feestje. De volgende keer meer publiek en beter weer graag!

Tip: Tilburgse Kermis

2008-07-10T04:29:00.000-07:00

Kermis liefhebbers opgelet! Vanaf 18 juli is het weer tijd voor de Tilburgse kermis. De Tilburgse kermis is de grootste kermis van de Benelux en duurt 8 dagen.

Tip: Leonard Cohen

2008-07-03T08:11:00.000-07:00

Leonard Cohen stamt uit 1934 en heeft talloze klassiekers op zijn naam staan. Wat dacht u van So Long, Marianne en Suzanne? Suzanne werd overigens nog gecoverd door Herman van Veen.

In de loop der jaren is de stem van Cohen lager en lager geworden. Zijn whiskey stem blijft echter anno 2008 nog steeds relevant.

Leonard Cohen treed 12 juli op in het Westerpark

Met Iron Man is een nieuwe (film) superheld geboren

2008-07-01T03:22:00.000-07:00

Iron Man kan concurrentie met andere Marvel-helden aan

Met de nieuwe Batman (The Dark Knight) en Hulk (The Incredible Hulk) op komst is het Superhelden blockbuster zomerbal deze week geopend met Iron Man, een superheld die in Nederland nooit zo populair is geworden dat hij zijn ‘eigen’ strip kreeg. Staalman is echter een van de populairste personages van het wereldberoemde Marvel Comics (Spider-Man, X-Men) en wordt naar het witte doek gebracht door regisseur Jon Favreau.

Robert Downey Jr. is voor de hoodrol gestrikt. Het enfant terrible van Hollywood is goed op dreef als de machtige miljardair en uitvinder Tony Stark die last van zijn gewetens krijgt bij zijn immense imperium door een ongeluk. Aanvankelijk heb je niet het idee dat je naar een Superhelden film zit te kijken. Zeker ook omdat de film zich deels afspeelt in Afghanistan, wat de boel behoorlijk realistisch maakt. De oorspronkelijke strip vond plaats in Vietnam en de directe kopie naar de realiteit van alledag zorgt voor momenten van plaatsvervangende schaamte. Na Transformers is dit de tweede grote Hollywood-productie met verkapte propaganda voor de Amerikaanse oorlogspolitiek.

Downey jr. komt goed uit de verf als Tony Stark. Hij is grappig, spitsvondig en raakt de juiste humoristische snaar met prachtige one-liners. Een kale Jeff Bridges (met witte baard) speelt zijn secondant/ spin dokter en Cuba Gooding Jr. een hoge generaal in het leger. De film werkt langzaam toe naar de creatie van Iron Man, wat een gelijkenis heeft met de eerste Spider-Man.

De film is erg hip met verwijzingen naar Myspace, technische snufjes en computers, wat het tot een leuke actiefilm maakt. Iets subtieler en mystieker had echter wel gemogen. Richting het einde verdwijnt helaas ook de humor uit de film, alsof een serieuze superheld geen tijd heeft voor leuke teksten. Al met al is Iron Man een personage waar op gebouwd kan worden en die moeiteloos de concurrentie aan kan gaan met Spider-Man en X-Men.

Review Rockin’ Park

2008-07-01T02:24:00.000-07:00

Zaterdag 28 juni was de tweede editie van Rockin’ Park in het Nijmeegse Goffertpark. Ruim dertig duizend bezoekers kwamen genieten van o.a. Counting Crows, Live, Anouk en Lenny Kravitz. TheAgenda was erbij en blikt terug op een geslaagd festival.

Even was er twijfel over het weer, maar die sloeg om in prachtige festivalweer. Op het terrein druppelden de bezoekers binnen en gingen relaxed in het gras zitten of liggen, de meesten voorzien van een biertje.

Het viel me op dat het publiek voornamelijk bestond uit dertigers en veertigers die wel zin hadden in rocken in het park, zonnebril op, biertje in de hand en genieten maar.

''s Middags speelden Mêlée, Starsailor, Justin Nozuka en Xavier Rudd. Erg genoten van de didgeridoo sounds van Rudd, alhoewel ik het meer wat vond voor een intiemere locatie zoals Paradiso dan Rockin’ Park.

Na geslaagde sets van de Counting Crows en Gabriel Rios even naar de Beugelbar van Grolsch. Aan deze bar kunnen festivalbezoekers met elkaar in contact komen omdat de bar ronddraait. Bezoekers komen zo om de zoveel tijd tegenover een ander 'kroegmaatje' te zitten waarmee ze kunnen proosten. ' Een erg leuk concept dat werkt, iedereen praat met elkaar onder het genot van een koud beugelflesje. Alleen jammer dat het net een sauna was binnen. Een manier om de drankomzet te doen stijgen??

Buiten slecht nieuws. Er werd omgeroepen dat Beth Hart wegens keelproblemen niet zou optreden. Als vervanger was Racoon geprogrammeerd. Een goede vervanger voor het festival, alleen had ik er uitgekeken om de rauwe stem van Beth een keer live te horen. De band Live maakte veel goed. Alle bekende hits klinken door het Goffertpark. ‘I Alone’, ‘All Over You’, ‘Sellin The Drama’ en als afsluiter een akoestische versie van ‘Overcome’. Live rockt en het publiek rockt en zingt mee. Navraag onder het publiek levert op dat velen dit het beste act tot nu toe vinden.

Anouk laat het publiek ook rocken en springt en zingt vrolijk rond op het podium. Even vergeet je de tumult onder persfotografen, die een contract moesten tekenen, waarin ze toezegden de foto's pas te publiceren als haar platenmaatschappij toestemming geeft. De fotografen gingen tijdens het concert demonstratief met hun rug naar het podium gaan staan, zonder foto's van haar concert te nemen.

En als afsluiter Lenny Kravitz die er bij de eerste editie ook van de partij was. Twintig minuten later dan gepland, maar het publiek sprong en danste volop mee met al zijn hits. Minpuntje was de vergunning die de organistaie had tot 22.30 uur. na een uur spelen moest Kravitz tot grote teleurstelling van het publiek en ondergetekende stoppen. Kravitz gaf aan minstens nog twee uur door te willen spelen, maar de organisatie was streng.

Al met al een geslaagde dag, met een minpuntje voor de toiletfaciliteiten voor dames. Toiletblokken afsluiten om schoon te maken na een concert terwijl er dikke rijen staan, is op zijn zachtst gezegd niet echt handig!

Yvette Gumbs

NOFX: TheReview

2008-06-25T06:52:00.000-07:00

NOFX speelde na 5 jaar eindelijk weer eens in Nederland. Hun nieuwste live album heet 'They've Actually Gotten Worse Live'. Die titel bleek gisteravond in de Melkweg niet terecht.

Met NOFX is het live altijd op passen. Soms zijn de leden zo onder invloed dat er van strak spelen niet veel terecht komt. Bij opkomst vertelt frontman 'Fat Mike' dat hij voor de show MDMA heeft ingenomen dus dat de show niet echt goed zal worden.

De band bewijst echter het tegenovergestelde en speelt het beste NOFX-concert wat ik ooit heb gezien. De hoogtepunt is ongetwijfeld het 18 minuten durende 'The Decline' wat de band foutloos uitvoert. De nummers die volgen zijn stuk voor stuk punkklassiekers.

Naast spelen ouwehoeren de mannen van NOFX ook veel. Lekker wat flauwe grappen maken en weer verder spelen. Minder leuk word het als Fat Mike door blijft zeiken dat alle religies verschrikkelijk zijn. Dan mag echter een boze moslim zijn zegje doen: dat dan weer wel.

NOFX speelde maar liefst anderhalf uur een zeer strakke set. De mannen zijn al 25 jaar bezig en zijn nog lang niet op hun retour.

De Tent van m'n Tante speelt Don Quichot

2008-06-24T03:55:00.000-07:00

Neem je verbeelding én picknickmand mee, want deze zomer zet theatergroep De Tent van m'n Tante haar groenwitte tent op in de stadsparken van Amsterdam. Met overdag theaterworkshops en 's avonds de familie theatervoorstelling ‘Don Quichot’.

De Tent van m'n Tante speelt van woensdag 2 juli tot en met zondag 27 juli twintig keer 'Don Quichot' in verschillende Amsterdamse stadsdelen (Oud-West, Oud-Zuid, Oost/Watergraafsmeer en Noord).

Om de laagdrempeligheid van deze bijzondere theaterweken te vergroten, is de theatervoorstelling van De Tent van m’n Tante gratis. Maar als je wilt, kun je wél een kaartje kopen. Don Quichot, Een man die zoveel ridderverhalen las, dat hij steeds meer gaat geloven dat hij zelf een ridder kan worden. Samen met zijn knecht Sancho, die hij tot zijn schildknaap benoemt, reist hij door Spanje, op zoek naar avontuur.

En als hij het avontuur niet vanzelf vindt, dan helpt hij het een handje: door in schapen en bokken twee rivaliserende ridderlegers te zien. Of te denken dat molens reuzen zijn. In de ogen van Don Quichot kan alles een avontuur worden. En iemand die zoveel avonturen meemaakt, móet wel een held zijn!

De Tent vertelt het verhaal van Don Quichot spelenderwijs. Omdat zij geloven in de fantasie die het leven mooier en kleurrijker kan maken. Hun Don wordt door steeds een andere speler gespeeld.

In hun ogen huist in iedereen een Don Quichot; iedereen heeft zijn eigen dromen en idealen. En “niet helemaal normaal” is meestal heel erg leuk voor de rest van de wereld.

De Tent van m'n Tante staat in de volgende stadsdelen:-
woensdag 2 t/m zondag 6 juli // Zimmerterrein (bij De Havelaar) // Oud-West
woensdag 9 t/m zondag 13 juli // Olympiaplein // Oud-Zuid-
woensdag 16 t/m zondag 20 juli // Park Frankendael // Oost-Watergraafsmeer
woensdag 23 t/m zondag 27 juli // Molenwijk // Noord

Yvette Gumbs

Spica

2008-06-23T08:25:00.000-07:00

Rook en damp, de geur van dierlijk vet geschroeid op een stenen plaat, zangeressen met grote messen, kwartelbouillon en stuwende muziek zijn het kloppend hart van Spica.

Het is een in scène gezet concert, een culinaire trip waarin muziek, tekst en kookkunst samenkomen. Het verhaal is losjes gebaseerd op Peter Greenaway’s film The Cook, The Thief, His Wife and her Lover.

De drukte in de keuken, de virtuositeit van de snijdende zangeressen en de bijtende tekst door acteur Yorick van Wageningen vormen samen een zinnenprikkelende voorstelling.

Spica wordt uitgevoerd door vier zangeressen en vier musici van de avant-garde funkband DASH!, een professionele kok en acteur Yorick van Wageningen.

Van 4 september tot en met 25 oktober 2008 in verschillende theaters in Nederland. Zie voor programma www.theAgenda.nl

Yvette Gumbs

15 jaar Marlies Dekkers

2008-06-19T06:58:00.000-07:00

2008 is een jubileumjaar voor de Rotterdamse lingerie ontwerpster
Marlies Dekkers; dan is zij op de kop af 15 jaar in business. De Kunsthal presenteert met 15 jaar Marlies Dekkers een overzichtstentoonstelling van deze internationaal bekende en succesvolle ontwerpster.

In de tentoonstelling zijn haar inspiratiebronnen en ontwerpen van vroeger tot nu te zien. Aan de hand van kunstwerken, films, maquettes en foto's van o.a. Vanessa Beecroft, Hans Bellmer en Yoshi Yamagata is de wereld van Marlies Dekkers in haar volle glorie te beleven in de monumentale daglichthal van Rem Koolhaas.

Te zien t/m 29 juni 2008 in de Kunsthal Rotterdam

Yvette Gumbs

Tip: NOFX

2008-06-19T03:48:00.000-07:00

NOFX (klik!) komt dinsdag 24 juni naar de Melkweg in Amsterdam.
Nu ben ik een zeer grote NOFX fan dus ik ben blij dat ik een kaartje heb weten te bemachtigen. Het concert was namelijk al binnen een week uitverkocht.

Quirijn Foeken

Pinkpop 2008: TheReview

2008-06-19T03:35:00.000-07:00

Pinkpop 2008 is weer voorbij. TheAgenda was erbij en maakt de balans op.

Pinkpop 2008 had een zeer goede line-up. Dit bleek al uit het feit dat de weekendkaarten binnen no time waren uitverkocht. Hieronder een verslag van de drie dagen waarbij zoveel mogelijk acts aan bod komen.

vrijdag 30 Mei

Op de eerste dag van het festival begint het programma pas om 16.00 uur. Helaas ben je dan nog wel bezig met het opzetten van je tent en dergelijke. Vanaf camping C is het maar liefst een half uur lopen naar het festival terrein. Incubus is de eerste band die ik zie. De band geeft een prima set alternatieve rock weg. Het blijft bij mij niet lang hangen en op een gegeven moment taai ik af.

Daarna wordt het lastig kiezen. Porcupine Tree of Alter Bridge? Ik kies voor de laatste en zie dat Alter Bridge een hechtere band is geworden. Zanger Miles Kennedy heeft definitief de rol van frontman op zich genomen. Zo lang de band het houdt bij goede powermetal is de band zeer de moeite waard. De ballads worden echte al gauw een beetje cheesy.

Dan is het al weer de beurt aan de afsluiter van de dag: Metallica
De band speelt vooral snel en ouder materiaal. De band is goed in vorm en er zijn duidelijk veel mensen voor Metallica gekomen. Klassiekers worden luid meegezongen en het vuurwerk maakt de show af. Opvallend is dat er geen nummers van het St. Anger album worden gespeeld.

Zaterdag 31 Mei

Afgezien van het feit dat camping C erg ver lopen is, blijkt de volgende dag dat er geen douches op deze camping staan. Het enige sanitair zijn een hele rits Dixies waar al gretig van gebruik is gemaakt. Wat een verschil met een festival als Lowlands waar deze voorzieningen bestaan uit mooie washokken waar stromend water en schone WC's vanzelfsprekend zijn.

Ik begin de dag met Bad Religion, de godfathers van de punkrock. De leden zijn allemaal de 40 al gepasseerd maar spelen nog steeds hun snelle melodieuze punk die zoveel bands heeft beinvloed. De band speelt een mix van nummers van hun 14 albums en dan hoor je dat de band eigenlijk nooit is veranderd. Dat maakt eigenlijk ook niet uit want Bad Religion speelt een solide show, die wat rommelig begint.

Dan volgt de enige regenbui van het gehele weekend. Mensen trekken hun poncho's aan en willen allemaal de tent in waar Amy McDonald zal optreden. Het optreden begint echter bijna een uur te laat. Geen Amy McDonald voor mij en ik maak me klaar voor Editors. De band brengt een goed optreden waar vooral nummers van hun tweede album worden gespeeld. De sound van dat album wordt live geheel waargemaakt. De band sluit uiteraard af met hun hit Smoking Outside the Hospital Doors.

Na een uurtje niksen zijn de Kaiser Chiefs aan de beurt. De band is een echte feestband en heeft vele meezingers op hun hand. De zon is inmiddels weer doorgebroken en dat werkt goed bij nummers als Ruby. De zaterdag wordt afgesloten met een lange show van de Foo Fighters. De band is live altijd de moeite waard en hoewel Dave Grohl niet helemaal bij stem is maakt dat voor de performance niets uit. Een erg goede show waarbij een leuk detail is dat Pat Smear ook twee nummers meedoet.

Zondag 1 juni
Zondag begint de dag met 'Fiction Plane'. De band wordt natuurlijk constant vergeleken met Sting en the Police en niet altijd op een positieve manier. Toch is de band prima te pruimen op de vroege middag. Daarna is het de beurt aan Gavin DeGraw die het publiek trakteert op gladde popliedjes die weinig om het lijf hebben. Toch is het wel aardig om met een biertje in de zon te chillen en DeGraw als achtergrond muziek te hebben.

De temparatuur is inmiddels flink opgelopen en wordt steeds drukker. De dagkaarten voor de zondag zijn waarschijnlijk het meest verkocht want het terrein is overvol. Voor aan staan bij de Cavalera Conspiracy is er dan ook niet bij. Misschien is dat ook wel beter want de nieuwe van van Max en Igor Cavalera is gestoeld op een principe: keihard rammen. Waar Sepultura en Soulfy hun muziek afwisselde met interresante ritmes en breaks staat bij de Conspiracy het tempo constant op 300 BPM. Erg tof maar langer dan 20 minuten houdt ik het niet vol.

Dan heb ik nog de tijd om Racoon mee te pakken. De band speelt op veilig en speelt veel acoustische popsongs. Op zich niets mis mee maar af en toe mag er toch wel wat peper bij. Datzelfde geld eigenlijk voor Alanis Morissette. Je moet er van houden. Je hoort de hits en het klinkt allemaal behoorlijk. Het is echter niet aan mij besteed.

Serj Tankian is vooral bekend als frontman van System of a Down. Deze band is voor onbepaalde tijd uit elkaar de de man doet het nu solo met zijn begeleidingsband The Flying Cunts of Chaos. Tankian geeft een zeer vermakelijke show weg waarbij snoeiharde metal en pianostukken elkaar afwisselen. Goede zanger, goede band.

Zowel Queens of The Stone Age als Counting Crows laat ik aan mij voorbij gaan om mij op te laden voor Rage Against the Machine. De band komt op in Guantanamo Bay outfits en opent met Bombtrack. Het publiek ontploft en springt als een man. Hoewel de band niet super strak speelt is er erg veel energie. Zach de la Rocha spuugt zijn lyrics vol vuur en Tom Morello haalt de gekste solo's uit zijn gitaar. De band sluit af met klassieker Killing In The Name en daarmee is het festival ten einde.

Pinkpop 2008 was een erg goed festival. De line-up was een van de beste in jaren en het weer en de sfeer was goed. Facilitair valt er echter wel het een en ander op het festival aan te merken maar dat mag de pret niet (of een klein beetje) drukken.

Quirijn Foeken