TheReview: Lily Allen - It's Not Me, It's You

Het tweede album van Lily Allen is inmiddels al een tijdje uit en de singles The Fear en Fuck You worden grijsgedraaid op de radio. Op het album vinden we nog meer nummers met vooral stevige teksten.

Het tweede album van Lily Allen kenmerkt zich muzikaal gezien door eenvoudige dansbare popsongs. Het album kent een typische, electro-pop sound die consistent over het hele album wordt vastgehouden. Daardoor kent het album weliswaar een goede eenheid maar af en toe is het ook meer van hetzelfde.

Dit album moet zijn kracht vooral hebben van de teksten van Allen. De teksten zijn cynisch, grappig en direct. De single Fuck You deed dit natuurlijk al vermoeden maar de rest van de teksten liegen er ook niet om. Zo is de tekst van 'Him' een parel.
Het nummer over God bevat teksten als:

Do you think He's any good at rembering people's names? Do you think He's ever taken smack or cocaine? In don't imagine He's ever been suicidal. His favorite band is Creedence Clearwater Revival.

Als je dit in combinatie hoort met het upbeat arrangement geeft dat meteen een lach om je gezicht.
De rest van het album gaat op deze voet verder: op het eerste gezicht lijkt het album wat voorbij te kabbelen maar als je goed naar de teksten luistert valt alles op zijn plek.

Tracklist:

1.Everyone's at it
2.The Fear
3.Not Fair
4.22
5.I Could Say
6.Back To The Start
7.Never Gonna Happen
8.Fuck You
9.Who'd Have Known
10.Chinese
11.Him

TheReview: Winne - Zonder Strijd

Het album van de Rotterdamse rapper was ongetwijfeld een van de meest geanticipeerde hiphopalbums van de laatste drie jaar. De fans van de man hebben er lang op moeten wachten en na veel uitstellen is het dan eindelijk zover.

Winne bekend met tracks Top 3 MC en Pomp die Shit. Harde tracks waarbij Winne vol vuur spitte over harde beats. Later zagen we hem als gastrapper op albums van onder andere Extince, Opgezwolle en U-niq.

Als men het debuutalbum van Winne opzet, hoort men meteen een andere Winne. Een ingetogen rapper op soulvolle beats van onder andere Concrete is misschien niet wat diezelfde fans hadden verwacht.

Ikzelf ben van mening dat deze stijl juist goed past bij Winne. Winne heeft vette storystelling tracks als Crime Passionel en Rood. Hij blijkt daarmee de luisteraar in een verhaal te kunnen trekken en zo een boeiend nummer neer te kunnen zetten.

Helaas is de behoefte aan banger toch wel groot. Aan het eind van het album vinden we dan ook de Geef Acht Remix met half Rotterdam op de mic. Meer van zulke harde tracks hadden het album misschien iets afwisselender gemaakt.

Door de rustige sound van het album moet het echt groeien voor de luisteraar. Na verloop tijd wordt het album steeds sterker: favoriete tracks ontstaan, de boodschap wordt helderder.

Winne Zonder Strijd is niet hét hiphopalbum maar zeker de moeite waard. Soms is het allemaal iets te emotioneel en te melancholisch. Toch staan er zeker zeer sterke tracks op dit album.

Tracklist:
01. Intro
02. W.I.N.N.E.
03. Wat Echt Is ft. Laise
04. Lotgenoot
05. Crime Passionel ft. Dick Klees
06. Winne Zonder Strijd
07. Binnenvetter
08. Alles Wat Ik Wil ft. GMB
09. Zegevieren ft. Feis
10. Wandel Met Me Mee
11. Rood
12. Luidsprekers ft. A & C
13. Doe Alsof Je Weet! (Eckte Eckte) ft. Shy Rock
14. Geef 8 (Remix) ft. Eddy Ra, U-Niq, Lotto, Crimson, Alex, Alee Rock, Millz & Feis