Met Iron Man is een nieuwe (film) superheld geboren

Iron Man kan concurrentie met andere Marvel-helden aan

Met de nieuwe Batman (The Dark Knight) en Hulk (The Incredible Hulk) op komst is het Superhelden blockbuster zomerbal deze week geopend met Iron Man, een superheld die in Nederland nooit zo populair is geworden dat hij zijn ‘eigen’ strip kreeg. Staalman is echter een van de populairste personages van het wereldberoemde Marvel Comics (Spider-Man, X-Men) en wordt naar het witte doek gebracht door regisseur Jon Favreau.

Robert Downey Jr. is voor de hoodrol gestrikt. Het enfant terrible van Hollywood is goed op dreef als de machtige miljardair en uitvinder Tony Stark die last van zijn gewetens krijgt bij zijn immense imperium door een ongeluk. Aanvankelijk heb je niet het idee dat je naar een Superhelden film zit te kijken. Zeker ook omdat de film zich deels afspeelt in Afghanistan, wat de boel behoorlijk realistisch maakt. De oorspronkelijke strip vond plaats in Vietnam en de directe kopie naar de realiteit van alledag zorgt voor momenten van plaatsvervangende schaamte. Na Transformers is dit de tweede grote Hollywood-productie met verkapte propaganda voor de Amerikaanse oorlogspolitiek.

Downey jr. komt goed uit de verf als Tony Stark. Hij is grappig, spitsvondig en raakt de juiste humoristische snaar met prachtige one-liners. Een kale Jeff Bridges (met witte baard) speelt zijn secondant/ spin dokter en Cuba Gooding Jr. een hoge generaal in het leger. De film werkt langzaam toe naar de creatie van Iron Man, wat een gelijkenis heeft met de eerste Spider-Man.

De film is erg hip met verwijzingen naar Myspace, technische snufjes en computers, wat het tot een leuke actiefilm maakt. Iets subtieler en mystieker had echter wel gemogen. Richting het einde verdwijnt helaas ook de humor uit de film, alsof een serieuze superheld geen tijd heeft voor leuke teksten. Al met al is Iron Man een personage waar op gebouwd kan worden en die moeiteloos de concurrentie aan kan gaan met Spider-Man en X-Men.

Review Rockin’ Park

Zaterdag 28 juni was de tweede editie van Rockin’ Park in het Nijmeegse Goffertpark. Ruim dertig duizend bezoekers kwamen genieten van o.a. Counting Crows, Live, Anouk en Lenny Kravitz. TheAgenda was erbij en blikt terug op een geslaagd festival.












Even was er twijfel over het weer, maar die sloeg om in prachtige festivalweer. Op het terrein druppelden de bezoekers binnen en gingen relaxed in het gras zitten of liggen, de meesten voorzien van een biertje.

Het viel me op dat het publiek voornamelijk bestond uit dertigers en veertigers die wel zin hadden in rocken in het park, zonnebril op, biertje in de hand en genieten maar.

''s Middags speelden Mêlée, Starsailor, Justin Nozuka en Xavier Rudd. Erg genoten van de didgeridoo sounds van Rudd, alhoewel ik het meer wat vond voor een intiemere locatie zoals Paradiso dan Rockin’ Park.

Na geslaagde sets van de Counting Crows en Gabriel Rios even naar de Beugelbar van Grolsch. Aan deze bar kunnen festivalbezoekers met elkaar in contact komen omdat de bar ronddraait. Bezoekers komen zo om de zoveel tijd tegenover een ander 'kroegmaatje' te zitten waarmee ze kunnen proosten. ' Een erg leuk concept dat werkt, iedereen praat met elkaar onder het genot van een koud beugelflesje. Alleen jammer dat het net een sauna was binnen. Een manier om de drankomzet te doen stijgen??

Buiten slecht nieuws. Er werd omgeroepen dat Beth Hart wegens keelproblemen niet zou optreden. Als vervanger was Racoon geprogrammeerd. Een goede vervanger voor het festival, alleen had ik er uitgekeken om de rauwe stem van Beth een keer live te horen. De band Live maakte veel goed. Alle bekende hits klinken door het Goffertpark. ‘I Alone’, ‘All Over You’, ‘Sellin The Drama’ en als afsluiter een akoestische versie van ‘Overcome’. Live rockt en het publiek rockt en zingt mee. Navraag onder het publiek levert op dat velen dit het beste act tot nu toe vinden.

Anouk laat het publiek ook rocken en springt en zingt vrolijk rond op het podium. Even vergeet je de tumult onder persfotografen, die een contract moesten tekenen, waarin ze toezegden de foto's pas te publiceren als haar platenmaatschappij toestemming geeft. De fotografen gingen tijdens het concert demonstratief met hun rug naar het podium gaan staan, zonder foto's van haar concert te nemen.

En als afsluiter Lenny Kravitz die er bij de eerste editie ook van de partij was. Twintig minuten later dan gepland, maar het publiek sprong en danste volop mee met al zijn hits. Minpuntje was de vergunning die de organistaie had tot 22.30 uur. na een uur spelen moest Kravitz tot grote teleurstelling van het publiek en ondergetekende stoppen. Kravitz gaf aan minstens nog twee uur door te willen spelen, maar de organisatie was streng.

Al met al een geslaagde dag, met een minpuntje voor de toiletfaciliteiten voor dames. Toiletblokken afsluiten om schoon te maken na een concert terwijl er dikke rijen staan, is op zijn zachtst gezegd niet echt handig!

Yvette Gumbs