TheReview - Terminator Salvation

Terminator Salvation komt 3 juni uit in de Nederlandse bioscopen. De redactie van TheAgenda mocht bij de persrelease zijn en maken de balans op.

De Terminator films mogen best beschouwd worden als ware science fiction filmklassiekers. Daarbij rekenen we "Terminator 3: Rise of the Machines" er even niet bij. Die herhalingsoefening vergeten we liever even. Maar Terminator 1 en vooral Terminator 2 met "Arnold Schwarzenegger" en "Linda Hamilton" horen thuis in de DVD collectie van Sci-fi freaks.

"Terminator Salvation" is de eerste film uit een nieuwe filmreeks over de post-apocalyptische toekomst en de leider van het verzet: John Connor. Connor wordt gespeeld door "Christian Bale", onder meer bekend van de nieuwste Batman films en "American Psycho".

Het is inmiddels 2018 en Judgement Day heeft inmiddels plaatsgevonden. John Connor is inmiddels volwassen geworden. Hij is nog niet de leider van het verzet maar wordt door velen wel gezien als een profeet. De komst van Marcus Wright ("Sam Worthington") veranderd de toekomstvisie van Connor volledig. Marcus Wright heeft geen herinneringen nadat hij in 2003 de doodstraf kreeg en heeft dus geen weet van de huidige gebeurtenissen. John Connor weet niet wie hij is en of hij is te vertrouwen.

Wat volgt is een visueel zeer aantrekkelijke actiefilm waarbij de neerstortende helikopters, diverse robots en kogels je om de oren vliegen. Het is echter lastig om te bepalen waar het verhaal heen gaat. De film begint met twee losse verhaallijnen waarbij Connor en Wright los van elkaar gevolgd worden.

Het duurt dan even voordat het verhaal zich verduidelijkt: het blijft het eerste uur vooral hangen op de spectaculaire actie. Daarbij worden explosies van Michael Bay-achtige proporties niet geschuwd. In het tweede deel van de film gaat het plot meer een rol spelen en wordt alles een stuk duidelijk. Dan zien we nog een kleine cameo van Arnold Schwarzenegger.

Aan het einde van de film kunnen we concluderen dat we een zeer vermakelijke en spectaculaire actiefilm hebben gezien. De psychologische verdieping zoals we bijvoorbeeld in de nieuwste Batman films zagen blijft helaas wat achterwege. Desalniettemin is dit verplichte kost voor degene die opgroeide met de originele Terminator films.

TheReview: Lily Allen - It's Not Me, It's You

Het tweede album van Lily Allen is inmiddels al een tijdje uit en de singles The Fear en Fuck You worden grijsgedraaid op de radio. Op het album vinden we nog meer nummers met vooral stevige teksten.

Het tweede album van Lily Allen kenmerkt zich muzikaal gezien door eenvoudige dansbare popsongs. Het album kent een typische, electro-pop sound die consistent over het hele album wordt vastgehouden. Daardoor kent het album weliswaar een goede eenheid maar af en toe is het ook meer van hetzelfde.

Dit album moet zijn kracht vooral hebben van de teksten van Allen. De teksten zijn cynisch, grappig en direct. De single Fuck You deed dit natuurlijk al vermoeden maar de rest van de teksten liegen er ook niet om. Zo is de tekst van 'Him' een parel.
Het nummer over God bevat teksten als:

Do you think He's any good at rembering people's names? Do you think He's ever taken smack or cocaine? In don't imagine He's ever been suicidal. His favorite band is Creedence Clearwater Revival.

Als je dit in combinatie hoort met het upbeat arrangement geeft dat meteen een lach om je gezicht.
De rest van het album gaat op deze voet verder: op het eerste gezicht lijkt het album wat voorbij te kabbelen maar als je goed naar de teksten luistert valt alles op zijn plek.

Tracklist:

1.Everyone's at it
2.The Fear
3.Not Fair
4.22
5.I Could Say
6.Back To The Start
7.Never Gonna Happen
8.Fuck You
9.Who'd Have Known
10.Chinese
11.Him

TheReview: Winne - Zonder Strijd

Het album van de Rotterdamse rapper was ongetwijfeld een van de meest geanticipeerde hiphopalbums van de laatste drie jaar. De fans van de man hebben er lang op moeten wachten en na veel uitstellen is het dan eindelijk zover.

Winne bekend met tracks Top 3 MC en Pomp die Shit. Harde tracks waarbij Winne vol vuur spitte over harde beats. Later zagen we hem als gastrapper op albums van onder andere Extince, Opgezwolle en U-niq.

Als men het debuutalbum van Winne opzet, hoort men meteen een andere Winne. Een ingetogen rapper op soulvolle beats van onder andere Concrete is misschien niet wat diezelfde fans hadden verwacht.

Ikzelf ben van mening dat deze stijl juist goed past bij Winne. Winne heeft vette storystelling tracks als Crime Passionel en Rood. Hij blijkt daarmee de luisteraar in een verhaal te kunnen trekken en zo een boeiend nummer neer te kunnen zetten.

Helaas is de behoefte aan banger toch wel groot. Aan het eind van het album vinden we dan ook de Geef Acht Remix met half Rotterdam op de mic. Meer van zulke harde tracks hadden het album misschien iets afwisselender gemaakt.

Door de rustige sound van het album moet het echt groeien voor de luisteraar. Na verloop tijd wordt het album steeds sterker: favoriete tracks ontstaan, de boodschap wordt helderder.

Winne Zonder Strijd is niet hét hiphopalbum maar zeker de moeite waard. Soms is het allemaal iets te emotioneel en te melancholisch. Toch staan er zeker zeer sterke tracks op dit album.

Tracklist:
01. Intro
02. W.I.N.N.E.
03. Wat Echt Is ft. Laise
04. Lotgenoot
05. Crime Passionel ft. Dick Klees
06. Winne Zonder Strijd
07. Binnenvetter
08. Alles Wat Ik Wil ft. GMB
09. Zegevieren ft. Feis
10. Wandel Met Me Mee
11. Rood
12. Luidsprekers ft. A & C
13. Doe Alsof Je Weet! (Eckte Eckte) ft. Shy Rock
14. Geef 8 (Remix) ft. Eddy Ra, U-Niq, Lotto, Crimson, Alex, Alee Rock, Millz & Feis

TheReview: Groezrock 2009

Het Belgische Groezrock vond het afgelopen weekend voor de 18e keer plaats. Met een sterke line-up en lekker weer beloofde het een goed feest te worden voor punk- en hardcoreliefhebbers.

Het festival, dat vanuit Nederland redelijk snel te bereiken is, kent een ontspannen sfeer. Nergens sta je lang in de rij: niet bij de ingang, niet bij de camping, niet bij de bars. Dit is een van de grote voordelen van dit festival!

Op het festival was het facilitiair gezien sowieso dik in orde. Zo was er veel verschillende keus in voedsel. Er was zelfs varken aan het spit verkrijgbaar!

De eerste band die ik zie is Emery. Helaas arriveer ik aan het einde van de set waardoor ik maar twee nummers krijg te horen. Het klonk in ieder geval veelbelovend. Dan is het de beurt aan This Is A Standoff. De band weet indruk te maken met hun technische, Strung Out achtige punkrock. De Canadese band krijgt het publiek mee: de stagedivers vliegen met grote regelmaat het publiek in (ja dat mag nog in België).

Tijd om de rest van het festivalterrein maar eens checken. Er is een grote markt met kraampjes met platen, shirts en meer goodies. Een mooie plek om wat vinyl te checken om een shirtje te halen.

De volgende band die ik zie zijn The Aquabats. De mafkezen met hun blauwe pakjes weten het publiek te vermaken met hun aprte superhelden show maar muzikaal is eigenlijk niet zo boeiend. Na drie nummers geloof ik het wel weer en besluit wat biertjes te drinken. Dan zie ik de show van Belgische hardcore band True Colors. De Belgen weten niet te overtuigen. De korte nummers lijken soms wat als los zand aan elkaar te hangen.

Next up zijn de Vandals. De band bestaat al sinds 1980 maar rocken nog steeds erg hard. De band speelt hypersnel waarbij vooral drummer Josh Freese maar eens bewijst waarom hij voor zoveel projecten gevraagd wordt. De drummer vormt de strakke backbone van de band met supervette fills.

We blijven bij het hoofdpodium en zien de Zweedse band No Fun At All. De band is sinds kort weer bij elkaar en heeft zelfs een nieuw album uit. De band heeft niet al te best geluid: dat heeft ook wel wat want daardoor klinken de Zweden zoals hun eerste albums ook klonken. The Vandals bewezen dat leeftijd geen probleem hoeft te zijn om te rocken. De zanger van No Fun At All bewijst echter het tegendeel. Hij staat voornamelijk stil achter zijn microfoonstandaard en maakt niet echt contact met het publiek. Gelukkig speelt de band wel fijn favoriete tracks: 'Catch Me Running Round', 'Beat Em Down', 'Master Cellebrator' en 'Out of Bounds'

We blijven bij het hoofdpodium en daar staan de Get Up Kids. Laat ik maar zeggen dat ik geen fan ben van deze band en het na dit optreden ook niet zo worden. Nee dan Rise Against: deze gasten rocken de pan uit! Zanger Tim McIllrath heeft een lekker rauwe stem en de band speelt strak.

Dan is het de beurt aan NOFX. De band brengt volgende week hun 12e album uit en nog blijkt de band relevant. De band speelt een combinatie van hun hits en nieuw werk. Daarbij komt ook wat obscuurder materiaal aan bod wat niet veel mensen kennen (Arming the Proletariat With Potato Guns). De band heeft maar een uur de tijd en gelukkig vullen ze tijd voornamelijk met muziek. Uiteraard mogen de komische intermezzo's van Fat Mike en El Hefe niet ontbreken. Als de band klaar is komt de crew meteen het podium op om spullen op te ruimen. Althans zo lijkt het: ondertussen klinkt een vrolijk musical liedje en band en crew dansen op het stukje. Het begint rommelig maar dan blijkt opeens dat het ingestudeerd en de band en crew vormen een punkrock dansgroep wat op luid gejuich kan rekenen.

Dan is het toch echt afgelopen. Belgie mag trots zijn op zo'n mooi festival.

NOS Studio Sport 50 jaar

In 2009 bestaat NOS Studio Sport 50 jaar. Het jubileumjaar start op 13 februari met de tentoonstelling ‘50 jaar Studio Sport in Beeld’ bij Beeld en Geluid op het Mediapark in Hilversum.

In de tentoonstelling staat “kijken, beleven én doen” centraal. Bezoekers zien legendarische sportmomenten, kunnen een wedstrijd regisseren of hun favoriete sporters live ontmoeten.

Als er één programma op de Nederlandse televisiezender een begrip is, dan is het Studio Sport. Op 5 april 1959 werd voor het eerst Sport in Beeld − het latere NOS Studio Sport − uitgezonden.

In het filmprogramma Mijn Studio Sport Top 10 vertelt je favoriete sporter welke momenten uit de sport het meeste indruk hebben gemaakt op hem of haar. Een programma volgens de bekende formule van Zomergasten, gepresenteerd door presentatoren en commentatoren van Studio Sport.

Daarnaast is er een ‘achter de schermen van Studio Sport’, waarbij je een kijkje neemt in de keuken van Nederlands best bekeken sportmagazine.

En tenslotte zijn er in de weekends en vakantieperiodes ‘meet-and-greets’ met presentatoren, verslaggevers en sporters, aangevuld met speciale clinics waarin bekende sporters je tips en trucs bijbrengen.

Elke week staat in het teken van een bepaalde sport zoals schaatsen, wielrennen en voetbal. De tentoonstelling is tussen 13 februari en 10 mei 2009 te zien bij Beeld en Geluid in Hilversum.

Yvette Gumbs

Tips voor het weekend!

Theater

Paul Ruvens afstudeerfilm 'De tranen van Maria Machita' was in 1991 meteen goed voor een Gouden Kalf als beste korte film. Frank Roumen heeft de film nu voor theatergroep Troost bewerkt tot een muziektheatervoorstelling.

In deze versie speelt het verhaal zich af in een psychiatrische kliniek. Patiënt Maria Machita heeft TBS gekregen. De psychiater heeft de opdracht haar nader te onderzoeken. Maria moet haar verhaal vertellen. Al pratende verdwijnt ze in een hallucinerende draaikolk van fantasie en werkelijkheid. Is het vreemd dat met zoveel drama in haar leven ze niet meer helder ziet en af en toe denkt dat de psychiater Achmed is, of dat ze de chef-arts aanziet voor haar vader?

17 januari, 20.00. Theater Vrijburcht, J.O. Vaillantlaan 159, Amsterdam. Zie voor de complete speellijst http://www.theatergroeptroost.nl

Lezing

De gestyleerde dierfiguren van de Ordos Cultuur vormen een rijke inspiratiebron voor veel hedendaagse beeldend kunstenaars, maar de Ordos Cultuur zelf is voor velen een grote onbekende. Het ruige woestijn- en steppegebied Ordos in Mongolië, dat zich via Siberië uitstrekt tot aan de Zwarte Zee, wordt in het eerste millennium voor Christus bewoond door nomaden. Kenmerkend voor deze nomaden zijn de draagbare bronzen objecten, zoals dolken, gordelbeslag en ornamenten, waarmee zij hun kleding en paardentuig versieren.

Zondag 18 januari is er een lezing door dr H.L.M. Defoer, vm. directeur van Museum Catharijneconvent te Utrecht. Defoer geldt als expert op het terrein van de Ordos Cultuur. Enkele van de opvallende en bijzonder plastisch – bijna modern – gestyleerde dierfiguren, kenmerkend voor de Ordos Cultuur, zijn te zien in de expositie 'Azië uit het hart gegrepen'.

18 januari, 15.00. Museum Geelvinck Hinlopen Huis. Zie voor meer informatie http://geelvinckhinlopenhuis.museum/

Fashion expo

Kunsthal Rotterdam presenteert in de expositie Fair Fashion de vijftig mooiste modeontwerpen die zijn voortgekomen uit een ontwerpwedstrijd van de Duitse organisatie Welthungerhilfe.

Deze charitatieve organisatie vroeg jong talent outfits te ontwerpen met bijzondere stoffen uit Afrika, Latijns-Amerika en Azië.

Het resultaat is een verrassende collectie innovatieve creaties met originele snit, spannende details en ongewone stoffen. Met de wedstrijd wil Welthungerhilfe de ogen openen voor de problematiek, maar vooral ook de mogelijkheden van ontwikkelingslanden.

t/m 15 maart, Kunsthal Rotterdam, Westzeedijk 341, Rotterdam. Zie voor meer informatie www.kunsthal.nl

TheReview: Silence is Sexy - This Ain't Hollywood

De Utrechtse band Silence is Sexy presenteert 26 september haar nieuwe album in Tivoli de Helling. TheAgenda mocht al naar het album luisteren.

Silence is Sexy weet de aandacht wel naar zich toe te trekken. Zo werd onlangs bekend dat ze de eerste band zijn die hun volledige album aanbied via torrentsite Mininova. Daarnaast kan je album geheel downloaden van de SiS website.

De band trekt ook de aandacht met het prachtige artwork van het album: dit is een duidelijke reden om juist een fysiek exemplaar te bestellen. Het boekje bevat naast alle teksten prachtige foto's.



Dan de muziek: het album heet niet voor niets Original Score for This Ain't Hollywood. De muziek van Silence is Sexy is dan ook filmisch te noemen en maakt gebruik van mooie soundscapes. De introductie van Frank Boeijen (the Gathering) als toetsenist heeft hier ongetwijfeld aan bijgedragen. De muziek doet hierdoor denken aan Editors met een vleugje Radiohead.

Bij Silence is Sexy was de zang wel eens een zwak punt. Op dit album is daar veel minder te merken. De zang is hoorbaar verbeterd.

Op zich is dit een goed album. Wel mag het album wat meer rocken. Het openingsnummer 'Come Back To You' voldoet aan deze eis maar aan het eind van het album zakt het tempo wel wat in.

Al met al scoort Silence is Sexy een dikke voldoende. Ze mogen trots zijn op hun tweede album.

TheReview: opening Luxor Live

Afgelopen vrijdag was het eindelijk zover. Het nieuwe podium van Arnhem, Luxor Live, ging open. Met een spectaculair feest werd het podium gepresenteerd.

Bij binnenkomst valt meteen op dat Luxor Live een heel erg mooie zaal is. Het prachtige plafond is voorzien van talloze lichtjes die als een geheel bediend kunnen worden. Dit is een feature die je nergens anders ziet.

Het feest begint met een presentatie door twee heren die expres knullig willen doen. Dit kan leuk zijn, maar in dit geval is dat niet zo. We krijgen te horen dat we diverse sprekers te zien krijgen, een animatie-film en een optreden van de band World/Inferno Friendship Society.

De animatie-film, genaamd The Phantom of the Cinema is een boeiende animatie-film waarin oude archiefbeelden van Luxor zijn gebruikt. De film is onderhoudend maar niet iedereen lijkt het te begrijpen.

Daarna is de Amerikaanse band World/Inferno Friendship Society aan de beurt. De band speelt een theatrale mix van caberet, punk, ska en klezmer. Het concert is een groot verhaal gebaseerd op het leven van Peter Lorre.

Dan komt het grootste manco van Luxor Live naar boven. Het geluid in de zaal is alle behalve optimaal. Volgens dit artikel wordt daar aan gewerkt. Jammer dat het geluid nu nog niet in orde is want de band is echt de moeite waard maar het concept van het optreden valt een beetje in het water.

Al met al kan men zeggen dat als het geluid in Luxor Live wordt verbeterd dat je misschien wel de mooiste popzaal van Nederland in Arnhem kan vinden. De komende maanden is de line-up van de zaal ook dik in orde. Daarmee voorspel ik een goede toekomst voor deze zaal.

Catwalk training voor niet-modellen

Tijdens de tentoonstelling ikikik! bij Mediamatic geeft ex-model Kim Vos Catwalk trainingen 'not just for models'. In een middag leert ze deelnemers op een speelse manier werken met hun lijf en looks.



Niet alleen voor modellen, maar voor iedereen die er goed uit wil zien. Of het nou op de catwalk, het internet of de straat is.

Kim Vos leert je naar jezelf kijken; hoe kom je over, waar ligt je kracht? Ze helpt je om recht te staan en te lopen. Na een analyse hoe je beweegt ga je oefenen op de catwalk van de tentoonstelling ikikik!

ikikiki! gaat over doe het zelf mode en publiceren op internet. Met steun van Andrea Crews, het Parijse modecollectief, dat mode maakt uit tweedehands kleding.

Naast de catwalk trainingen kun je een workshop volgen waarin je met enkele Andrea Crews technieken in een paar uur zelf een nieuwe outfit maakt.

In Mediamatic Amsterdam op 23 augustus/ 3 september en 13 september 2008
Entree 25 euro

Tip: Flowercarpet

In het weekend van 15 augustus kunt u op de Grote Markt in Brussel wel heel iets bijzonders zien: Daar wordt een enorm tapijt van Bloemen neergelegd.

Deze zomer is haar prachtige bloementapijt geïnspireerd op Franse motieven uit de achttiende eeuw.